|
|
|
COUNCIL OF INTERNATIONAL
FELLOWSHIP CIF NORVEÇ MESLEKİ VE KÜLTÜREL DEĞİŞİM PROGRAMI
23 Nisan –26 Mayıs 2004
H. Reyhan Özgöbek
KATILIMCILAR:
1. Diana Stankoltiene , Litvanya, Sosyal Çalışmacı
2. Hawa Mtui, Tanzanya ,Sosyal Çalışmacı
3. Signe Sirel , Estonya, Sosyal Çalışmacı
4. Gaida Bece, Latvia, Sosyal Çalışmacı
5. İldiko Soos , Macaristan, Özel Eğitim Öğretmeni
6. Sui Yujie ,Çin, Sosyal Çalışmacı, Akademisyen
EV SAHİPLERİ
1. Gro Berge (CIF Başkanı)
2. Annik-Herman Borthen
3. Tone Buberg
NORVEÇ HAKKINDA GENEL BİLGİ
• 350.000 km2’lik ülke; Avrupa’nın kuzeyinde İsveç ve Danimarka ve Kuzey
kutbuna komşu,
• Parlemento’ya sahip, fakat yetkisi sınırlandırılmış Monarşi ile
yönetiliyorlar.
• Dili Norveç’çe olan ülkede 4.5 Milyon insan yaşamakta.
• En fazla Pakistan’dan göç alan ülkede 10.000 Türk vatandaşı bulunuyor,
ikinci kuşak Türk’ler çoğunlukla çifte vatandaş olmuşlar.
• Başkenti Oslo, 19 şehir ve 435 belediyesi var,
• 6 ay gündüz ve 6 ay gece yaşanan ülkenin, kışları soğuk yazları kısa
süreli ve yağmurlu.
• Refah seviyesi Avrupa ortalamasının üstünde olan ülkenin başlıca geçim
kaynağı petrol, kereste ve balık,
• Akarsuları, çağlayanları, fiyordları ve ormanları bir harika...
OSLO ÜNİVERSİTESİNDE İŞLENEN KONULAR VE SUNANLAR
• Norveç refah sistemi - Knut Halvorsen – Oslo Üniversitesi
• Norveç’teki sosyal hizmetlerin tarıhçesi – Oyvint Tutvedt – Oslo
Üniversitesi
• Çocuk refahı – Marianne Tellefson – Oslo Üniversitesi
• Norveç Kültürü – Magid Al-Araki – Oslo Üniversitesi
• Toplum Çalışmaları – Paul Thyness – Oslo Üniversitesi
• Oslo Üniversitesinin Tanıtımı – Dekan Judy Kokkinn – Oslo Üniversitesi
• Değişik Topluluklardaki Sosyal Hizmet Gelişimi – Gerd Hagen – Oslo
Üniversitesi
• Uyuşturucu Bağımlılığı Politikası – Peter Svensson – Ministry of
Social Affairs
• Davranış Bozukluğunda Tedavi – Mangar Paulsen
• Multi Sistemik Terapi - Mangar Paulsen
• The Solution-Seeking Approch – May Nja – Oslo Üniversitesi
• Toplumdaki Taciz – O.K. Hjielmdal – Senter for Study of Violence –
Oslo Üniversitesi
• Aile Yönetimi – Elizabeth Akselend – Oslo Üniversitesi
• Norveç Refah Sisteminde kanunların Rolü – Mons Oppedal – Oslo
Üniversitesi
• Kadın Sığınma Evleri – T. Smaland
• Çoklu Kültüre Sahip Şehirlerin Sorunları ve Çözüm Önerileri – Leoul
Mekonen
• Yaşlı Bakımı – Researcher Daatland – NOVA
• Evlatlık Olmak – Oddbjorg Ulvik
• Yönetim ve Politika – Harald Koht – Oslo Üniversitesi
• Göçmen Sorunları – Commi Hees
İNCELEMELER VE ZİYARETLER
• Drobak Belediyesi – Yerel Sosyal Hizmetler ve Task Sisteminin
tanıtımı,
• Koruyucu Aileler Derneği – Koruyucu ailelerin durumunun tartışılması,
• Beıtostolen Healtsports Center – Engellilerde kayak, yüzme, binicilik
ve salon sporları gibi değişik dallarda yapılan spor aktiviteleri ile
terapilerin tanıtımı,
• Grünerlokka Gündüz Bakım Evi – Yaşlıların gündüz yemek yiyip,
ihtiyaçları ölçüsünde yararlandıkları vakit geçirdikleri, uğraşı
terapisi aldıkları merkezlerin tanıtımı,
• Emma Hjort Zihinsel Engelliler Kompleksi – Zihinsel engellilerin bir
araya geldikleri, mesleki rehabilitasyon aldıkları merkez, aynı zamanda
tarihsel süreçlerini gösteren birde müze kompleksin içersinde bulunan
kompleksin gezilmesi,
• Parlemento ziyareti,
• 17 Mayıs Geleneksel Günlerinin kutlandığı yürüyüş seronomisi,
• Bretvedt Rehabilitasyon Merkezi – İşitme ve konuşma engelliler için ve
tüm yerel rehabilitasyon merkezlerine danışmanlık hizmeti verebilmek
adına çalışan enstitünün incelenmesi,
• Barneaudelingen SP Merkezi – Seralpler Palsy’li çocukların terapi
aldıkları ve tüm yerel rehabilitasyon merkezlerine danışmanlık hizmeti
verebilmek adına çalışan enstitünün incelenmesi,
• Torshov Rehabilitasyon Merkezi – Ağır MR’li çocukların eğitim
aldıkları renklerle terapi yapılan enstitünün incelenmesi,
• Sunnas Hastanesi – Norveçteki 200 yataklı en büyük rehabilitasyon
hastanesinin incelenmesi.
NORVEÇ’TE SOSYAL HİZMETLER
1000’li yıllarda Viking’ler geniş ailelerle topluluk da ihtiyaç
duyanlara yardım ve destekte bulunurlarmış.
1400 de Katolik Kiliseler hastane yapar, fakirlere bakarlarmış.
1500 de Lutheran Kiliseler bu gibi işleri yerine getirmiş ve krala
sağlık hizmeti sunmuş. Bugünün hizmetlerinin başladığı bu tarihlerde,
gönüllülük esasında aileler, yerel yönetimler beraber çalışmaktaymış.
1800’ler de Sağlık ve sosyal hizmetlerin sunumunda gönüllü ve iyilik
sever kişiler ve NGO’lar tarafından yapılmaktaymış.
!945’de Norveç modeli refah sistemi oluşturulmuş. Vatandaşlara sağlık
hizmeti devlet tarafından verilmekte, sosyal sigorta sistemi işsizlik
maaşı ödemektedir.
2000 de halen aynı model uygulanmasına rağmen tüm sorunlar çözülmüş
değil. Daha büyük sorumluluklar bireysel girişimlere, gönüllü
organizasyonlara, yerel yönetimlere ve özel sektöre kaldığı söylenmekte.
Refah sistemine ait olarak;
• Ulusal Sigorta,
• Sosyal Hizmet,
• Hastane, Rehabilitasyon Enstitüleri,Sağlık Enstitüleri,
• Çalışma Politikaları,
• Üniversite Seviyesine Kadar Ücretsiz Eğitim,
• Evde Bakım Politikaları,
• Profosyonel Yardımlar
Söz edilebilinir.
Bu temel sosyal haklardan yararlananlar:
• Fakirler,
• Ayrımcılık görenler,
• Yalnızlar (ailesi yada arkadaşı olmayanlar),
• Kişisel özgürlüğünü kullanmada sınırlılıkları olanlar,
• İşveren, ev sahibi, kocası v.b. tarafından sömürülenler,
• Politik güç yada düşünce tarafından kabul edilmeyenler....
gibi durumda olanlardır.
Sosyal Çalışmacı’nın rolünün:
1. Sosyal hizmet sunmak,
2. Yönetmek
3. Savunmak
Olduğun, Norveç Sosyal Hizmetler Derneği tarafından ifade edilmiştir.
NORVEÇTE ÖZÜRLÜLER VE SUNULAN HİZMETLER
Popülasyonun %18’i engelli olan Norveç’te; 16-66 yaş arası aktif
insanların %5,5’i özürlü olduğu rapor edilmektedir. 16-79 yaş arasındaki
nüfusun ise %5’i ise günlük hayatta yardım almak zorunda. Hastalığı,
fiziksel engeli yada sosyal uyumsuzluğu olan bireyler, sosyal
çevrelerinde, aileleri ile birlikte günlük hayatlarını sürdürebilmek
için desteklenmekte ve eğitimlerine,işlerine, fiziksel yada kültürel
aktivitelerine katılmaktalar.
Sosyal sigorta sistemleri; bakım hizmetlerini, eğitimlerini,
rehabilitasyonlarını, özürlü maaşlarını, destekleyici teknolojik alet
ihtiyaçlarını, sağlık harcamalarını, ilaçlarını, sportif faaliyetlere
katılımlarını karşılamakta.
ERİŞKİNLER İÇİN
Bağımsız olarak yaşadıkları evlerde, engellilere devlet; evleri,
hemşirelik ve temizlik için eve servisleri, gerektiğinde yardımcı
elemanları, günlük tedavi amaçlı aktivite merkezlerine gidişlerini,
kültürel aktivitelere katılmalarını (gençlik klüpleri, spor merkezleri,
tatil merkezlerine gidişlerini), ulaşımlarını, sosyal aktivitelere
katılımlarını ve ‘big brother’ sistemi ile gönüllülere cüzzi bir para
karşılığında arkadaşlık etmelerini sağlanmakta.
İş hayatlarında kapasitelerine göre;
• düzenli iş,
• ücretin bir kısmını işsizlik sigortasının karşıladığı düzenli iş,
• az beceri isteyen ufak ücretli iş yada
• korumalı işyerlerinde istihdamları sağlanmakta.
ÇOCUKLAR İÇİN
Öncelikle kreşler ve-veya özel günlük bakım, okullarda kaynaştırma
eğitimi yada özel eğitim, evlerde yada özel enstitülerde ebeveyni
rahatlatmak amacıyla bakım hizmeti, rehabilitasyon amaçlı enstitüler
bulunmakta. Aileler için; aile tartışma ve dayanışma grupları organize
edilmiş. Eğer ebeveynden biri engelli çocuğuna evde bakmak isterse
devlet ailesine para ödemekte.
Aşağıdaki tabloda engellinin bulunduğu bölgede ve ülke çapında
hizmetlerden hangi aşamalarda yararlandığı grafik olarak
anlatılmaktadır.
|
