1.BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeyi genel kurulda
imzalayıp meclisince onaylayan, onu iç hukuk metni
haline getiren bir ülke  tüm kamusal hizmet ve
düzenlemelerde çocuğun yüksek yararını gözetmelidir.
2.Türkiye 1995'de çocuk haklarını onayladığında, tüm
kanunlarını, mevzuatını çocuk hakları çerçevesinde
gözden geçirip sözleşmeye uyumlamaya söz vermiştir.
Ancak bugüne kadar böyle bir çalışma söz konusu
olmamıştır.
3. Bugün Avrupa Birliği müktesebatına uyum açısından
hazırlanan tasarılar ve yenilenen
yasalar(TCK;CMUK;CİK) çocuklar için var olanın
ötesinde sakıncalar yaratmaktadır.
4. Bu konudaki en temel talebimiz çocuk hakları
sözleşmesini imzalayan hiç bir ülkenin çocukları CEZA
KANUNU içerisinde tanımlayamayacağıdır.
5. Çocuklar için özel kanunla tanımlanan bir "ÇOCUK
ADALET SİSTEMİ" oluşturulmalıyı talep ediyoruz.
6.Çocuk Haklarına Dair sözleşme'nin ruhuna uygun
olarak, çocuklar için oluşturulacak bu adalet
sisteminin oluşturulmasında; özellikle risk altındaki
çocuklarla, KMÇ ile sokakta olan çocukla , tutuklu ve
hükümlü çocukla yüzyüze ve yaygın biçimde  çalışan,
sorunlarını ve yaşadıklarını iyi bilen  sosyal hizmet
uzmanları ile genelde psikologların , eğitimcilerin
gerek bireysel gerek örgütsel , alanda çalışan çocuk
dostu Sivil Toplum Örgütlerinin,  Baro Çocuk Hakları
Komisyonlarının sürece katılımı ve taraf olmalarının
sağlanmasına inanıyoruz.
7.Çocuk Adalet sistemi çocuğun yüksek yararını gözeten
, koruyan, gelişmesi için olanaklar yaratan, çocuğu
anlayan bir sistem olmak durumundadır.
8.Çocuk adalet sisteminde çocuklar için risk tablosu
gösteren bölge ve gruplarda sosyal hizmet uzmanlarınca
oluşturulacak koruyucu- önleyici hizmetler
geliştirilmeli ve yaygınlaştırılmalıdır.
9.Çocukların belli bir yaşa kadar yaptıklarından
kanuni olarak sorumlu tutulamayacakları (Her ikisinde
de 11 yaştır) tanımlanmalıdır.
10. 0-18 yaş grubunun çocuk mahkemeleri dışında
mahkemelerce yargılamamalıdır
11.Çocuk Mahkemeleri adli bir makam kadar bir sosyal
hizmet kurumu anlayışına sahip olmalıdır.
12.Gerek ifade gerek mahkeme  ve gerekse gözetim
sürecinde suça tanıklık ve mağduriyet kadar suça
bulaşmanın da çocuk için bir travma yarattığı
unutulmamalıdır.
13.Bir suç isnadı ile adli makamla yüzyüze gelen
çocuğun ifade sürecinden başlayarak tüm süreçte
çocukla başta sosyal hizmet uzmanı olmak üzere çocukla
ilgili ihtisası olan görevlilerin olması
gerekmektedir. Ve hiç bir süreçte çocuğu aşağılayacak
davranışa izin verilmemelidir
14. Kanunla ihtilafa düşen çocuklarda ceza en son çare
olarak uygulanmalı toplumsal refah ve çocuk refahı
hizmetleri çeşitlenmeli ve yaygınlaştırılmalıdır.
15.Çocuklar hiç bir şart altında yetişkin tutuklu ve
hükümlülerle aynı mekanda tutulmamalıdır.
                                                     
Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Genel
Merkezi