MENÜ

 Ana Sayfa
 Duyurularımız
 Basın Açıklamalarımız 
 Faaliyetlerimiz
 Bültenlerimiz  Görüşlerimiz
 


ŞUBELERİMİZ

Marmara Bölgemizi
 Ege Bölgemiz
 İç Anadolu Bölgesi
 Akdeniz  Bölgesi
 Karadeniz Bölgesi  Güney / Doğu Anadolu Bölgesi
 


İNTER-AKTİF

İletişim
Derneğimize Üyelik
Forum
Yayınlarımız
İnsan Kaynaklarımız Kitap


 



MAİL GRUBUMUZA KATIL

 

                    ENGLISH

Google
Web www.shudernegi.org

SOSYAL ÇALIŞMACI /SOSYAL HİZMET UZMANI

0-KONU, TARİF, KAPSAM, UYGULAMA ALANI 1

0.1-Konu   1

0.2-Tarifler   1

0.2.1- Sosyal Çalışma Mesleği / Sosyal Hizmet Mesleği: 1

0.2.2- Sosyal Refah: 2

0.2.3- Sosyal Çalışmacı / Sosyal Hizmet Uzmanı: 2

0.2.4-Temel ve Mesleki Özellikler: 2

0.2.4.1- Bilgi : 2

0.2.4.2- Değer Ve Sorumluluklar : 2

0.2.4.3-Kişisel Beceriler: 3

0.2.4.4-İletişim Becerileri: 3

0.3-Kapsam   4

0.4-Uygulama Alanı 4

0.5-Asgari Araç-Gereç Ve Ekipman   4

0.6-Özelliklerin Ölçülmesi Ve Değerlendirilmesi 4

KAYNAKÇA   4

GÖRÜŞE GÖNDERİLECEK KURUM VE KURULUŞLAR   6

 0-KONU, TARİF, KAPSAM, UYGULAMA ALANI

 

0.1-Konu

Bu standart Sosyal Refah Ve Sosyal Hizmet Uzmanın (Sosyal Çalışmacının) tarifine, kullanılacak araç gereç ve ekipman ile çalışma alanlarının belirlenmesine ve bu meslekte kullanılan bilgi ve becerilerinin ölçüm ve değerlendirilmesine aittir.

 

0.2-Tarifler

 

0.2.1- Sosyal Çalışma Mesleği / Sosyal Hizmet Mesleği:

İnsan hakları ve sosyal adalet prensibinden hareket ederek sosyal/toplumsal değişmeyi; bireyleri, grupları ve toplulukları güçlendiren, özgürleştiren ve iyilik hallerini geliştiren bir dinamik unsur olarak değerlendiren ve bu yönüyle insan davranışı ve sosyal sistemler teorilerinden yararlanan bir meslektir.

 

0.2.2- Sosyal Refah:

Sosyal devletin temel görevleri arasında yer alan sosyal refah; sağlık,  eğitim, sosyal güvenlik, sosyal hizmetler ve konut hizmetleri ile onurlu bir yaşam standardının devlet eliyle tüm yurttaşlara eşit ve adil olarak sağlandığı kamusal hizmetler bütünüdür.

 

0.2.3- Sosyal Çalışmacı / Sosyal Hizmet Uzmanı:

 İnsan hakları ve sosyal adalet prensibinden hareket ederek sosyal değişmeyi; bireylerin, grupların ve toplulukların güçlendirilmesi, özgürleştirilmesi ve iyilik hallerinin geliştirilmesinde bir dinamik unsur olarak değerlendiren, insan davranışı ve sosyal sistemler teorilerinden yararlanan,Üniversitelerin Sosyal Hizmetler Alanında en az 4 yıllık lisans eğitim alan veya denkliği yetkili makamlarca onaylanmış yurt dışındaki sosyal hizmet okullarından mezun olan kişidir.

 

0.2.4-Temel ve Mesleki Özellikler:

Üniversitelerin Sosyal Hizmetler Alanında en az 4 yıllık lisans eğitimi veren bölümlerinde verilen bilgi, beceri ve değerleri ile mesleki yöntem ve teknikler bütünüdür.

 

0.2.4.1- Bilgi :

Mesleğin içinde geliştiği tarihsel sosyo-ekonomik ve siyasal koşullar hakkında bilgili olmak, İnsan hakları ve sosyal adalet ilkeleri hakkında bilgili olmak, insan gelişimi, davranışı,  bireyleşme ve toplumsallaşma süreçleri hakkında bilgili olmak,Sosyal hizmet mesleğinin siyasal, normatif ve yasal temelleri hakkında bilgili olmak, Mesleğin teknik ve yöntemleri ile uygulama bilgisine sahip olmak.

 

0.2.4.2- Değer Ve Sorumluluklar :

Sosyal Çalışmacı / Sosyal Hizmet Uzmanları insanlığın gelişimi için mesleki tutum, karar ve eylemlerinde aşağıda belirtilen temel ilkelerden hareket ederek hizmet verirler:

 

  • Her insanın kendine özgü bir değeri vardır ve bu değer onun saygı görmesini    gerektirir.

 

  • Her insanın, başkasının hakkını ihlal etmemek koşuluyla, kendisini geliştirme hakkı ve toplumun gelişimine katkı verme sorumluluğu vardır.

 

  • Her toplum, yönetim biçimi ne olursa olsun, tüm üyelerinin en üst düzeyde yararı için işlev görmeli; üyelerinin kendilerini geliştirmeleri için gerekli koşul ve olanakları sağlamalıdır.

 

·         Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Bildirge'sinde ve kaynağını bu Bildirge'den alan diğer uluslararası belgelerde ifade edilen, bireylerin ve grupların temel insan haklarına saygı gösterilmelidir.

 

  • Sosyal Çalışmacı / Sosyal Hizmet Uzmanları kendilerinin yardımına ve tavsiyesine gereksinim duyan herkese cinsiyet, yaş, özürlü olma, renk, ırk, toplumsal sınıf, dil, din, siyasal görüş veya cinsel tercih durumuna göre ayrım yapmaksızın mümkün olan en iyi hizmeti sunmaları beklenir.

 

  • Sosyal Çalışmacı / Sosyal Hizmet Uzmanları mesleki tutum, karar ve eylemlerinde sosyal adaletsizlikle mücadele  ederler. Bu nedenle;

-          Özellikle incinebilir, baskı altındaki birey ve gruplarla birlikte ya da onlar adına toplumsal değişmeyi sağlamaya çaba gösterirler;

-          Bu çabalar öncelikle yoksulluk, işsizlik, ayrımcılık gibi sorunlarda odaklaşır;

-          Sorunlara ilişkin bilinç ve duyarlılık düzeyinin yükseltilmesini amaçlar ve karar sürecine etkin katılımı sağlamak için çalışırlar.

 

 

  • Sosyal Çalışmacı / Sosyal Hizmet Uzmanlarının nesnel olma, mesleki bilgi ve becerilerini geliştirme, uygulama yaptıkları alanlarda yetkin olma sorumlulukları  vardır.

 

  • Sosyal Çalışmacı / Sosyal Hizmet Uzmanları gizlilik, mahremiyet/özel hayatın korunması ve mesleki çalışmalarında elde ettikleri bilgiyi sorumlu bir biçimde kullanma ilkelerine uyarlar. Bu ilkelerle ülke mevzuatı arasında uyuşmazlık olduğu zaman bile gizlilik ilkesine bağlı kalırlar.

 

  • Sosyal Çalışmacı / Sosyal Hizmet Uzmanlarından müracaatçılarıyla işbirliği içinde çalışmaları ve onları en üst düzeyde katılım için desteklemeleri beklenir. Müracaatçılarına çalışmalarının yararlarına ve olası risklerine ilişkin bilgi verirler. Çalışmalarında öncelikle müracaatçılarının yararını gözetir; bununla birlikte üçüncü kişileri de göz ardı  etmezler.

 

  • Sosyal Çalışmacı / Sosyal Hizmet Uzmanları müracaatçılarından, sonuçları onların yaşamlarını etkileyebilecek eylemlerin belirlenmesinde, kendileriyle işbirliğine girmelerini ve sorumluluk almalarını beklerler. Yasal zorlamanın gerekli olabileceği durumlarda, bir tarafın sorununun çözümü ilgili diğer kişilerin aleyhine sonuçlar doğuruyorsa, tarafların  beyanları dikkatli bir şekilde değerlendirilmelidir.  Ancak, sosyal Çalışmacı / Sosyal hizmet uzmanları yasal zorlamanın kullanılmasını en aza indirmeleri beklenir. 

 

  • Terörizm, işkence ya da benzer yollara başvuran kişi, grup , siyasal güç veya diğer güç odaklarına doğrudan ya da dolaylı bir biçimde destek verilmesi  veya kayıtsız kalınması sosyal Çalışma / Sosyal hizmet mesleğinin özüne aykırıdır.

 

  • Sosyal Çalışmacı / Sosyal Hizmet Uzmanları, Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği'nce hazırlanan Sosyal Hizmet Mesleğinin Etik İlkeleri  ve Sorumluluklarını kabul eder ve etik temele dayalı olarak  karar verirler.

 

 

0.2.4.3-Kişisel Beceriler:

 

  • Sosyal Hizmet Uzmanlarının uygulama yaparken sahip olması gereken beceriler kısa, orta ve uzun süreli becerileri kapsamaktadır. Bu beceriler:

  • Çalışma sorumluluklarını planlama ve düzenlemede etkililik becerisi,

  • Sorumluluk alma yeteneği,

  • Kuruluşun amacı, yapısı, ve sınırlılıkları ile çalışma ve değişim için sorumlu bir şekilde önerilerde bulunma yeteneği,

  • Toplum kaynaklarını belirleme harekete geçirme ve kullanma yeteneği,

  • Değerlendirme bulgularından da yararlanarak stratejik ve spesifik müdahaleler planlamada etkililik becerisi,

  • Değişik kültür, etnisite, ırk, cins, seksüel oryantasyon ve ekonomik düzeylerden gelen müracaatçılarla profesyonel ilişki geliştirme ve sürdürme yeteneği,

  • Kuruluşun diğer çalışanlarıyla ilişkiler kurma becerisi,

  • Diğer kuruluşların çalışanlarıyla ilişkiler kurma becerisi,

  • Temel sosyal hizmet değerleri, etiği ve ilkelerini kabul etme ve kullanma becerisi,

  • Sürekli profesyonel gelişme gereksinimini de içeren bir profesyonel kendilik bilincini geliştirme becerisi,

  • Eleştirel düşünme becerisi,

  • Araştırma çalışmalarını değerlendirme ve bulguları pratikte kullanma becerisi,

  • Mesleksel ilişkiler kurma becerisi,

  • Ele alınan sorun ve gereksinmeye uygun mesleki müdahaleyi seçip kullanma becerisi,

  • Yönetimden yararlanma becerisi,

  • İnisiyatif sahibi ve önderlik yeteneği,

  • Ekip çalışması yapabilme becerisi,

  • Mesleksel gelişim potansiyeli.

 

0.2.4.4-İletişim Becerileri:

 

  • Görüşme becerisi,

  • Yazılı iletişim becerisi,

  • Kayıt tutma Becerisi,

  • Bireyin gelişimi ve davranışını etkileyen bio-psiko-sosyal, kültürel ve manevi değişkenleri değerlendirme ve bireyler arasındaki, bireyler ve sosyal sistemler arasındaki etkileşimi anlamak için kuramsal çerçeveleri kullanma yeteneği,

  • Ekonomik ve sosyal adaletsizliği yaratan ve sürdüren faktörleri ve baskı ve ayrımcılığı kavrayabilme becerisi,

  • Bireyler, gruplar, örgütlenmeler, topluluklar ve toplumun işlevselliği üzerinde kişiler arası, kültürel ve kurumsal şiddetin etkisini ve dinamiklerini anlama becerisi,

  • Kuruluşlar, sosyal hizmet uzmanları, ve müracaatçı sistemleri üzerinde sosyal politikaların etkisini belirleme ve çözümleme becerisi,

  • Kendi uygulama müdahalelerini ve konu ile ilgili diğer sistemleri değerlendirme becerisi,

  • Mesleksel rolünü anlama ve yerine getirme becerisi,

  • Mesleksel kavramları anlama becerisi,

  • Kuram ve uygulamayı bütünleştirme becerisi,

  • Mesleki çalışmayı başlatma ve sonuçlandırma bilgisi,

  • İnsani ilişkiler kurma becerisi,

  • Örgütleme ve işbirliği sağlama yeteneği,

  • Birlikte çalıştığı kişilere ve müracaatçılara karşı olumlu, yardımcı, nazik ve saygılı olma becerisi,

 

0.3-Kapsam  

Bu standart sosyal hizmet mesleği ile bu mesleği icra eden kişilerin tarifini,   sosyal hizmetin icrasında kullanılan asgari araç-gereç ve ekipman ile meslek elemanlarının sahip olması gereken özellikleri ve bu özelliklerin ölçümü ve değerlendirilmesini kapsar.

 

0.4-Uygulama Alanı

Bu standart sosyal hizmet mesleğini icra eden insan gücünün özelliklerinin belirlenmesi ve bu özelliklerin sosyal hizmete ihtiyaç duyulan alanlarda ölçümü ve değerlendirilmesinde uygulanır. Bu alanlar sektörlere göre aşağıda belirtilmiştir.

·         Sağlık

·         Eğitim

·         Sosyal Güvenlik

·         Sosyal Hizmetler

·         Adalet

·         Konut

 

0.5-Asgari Araç-Gereç Ve Ekipman

Sosyal hizmet mesleğinin temel unsuru insandır, Amaçta insandır, araç da insandır, görüşme odası,bilgisayar,telefon, araba, formlar, avans çeki (nakit), ses kayıt cihazı, kağıt, kalem, video kamera.

 

0.6-Özelliklerin Ölçülmesi Ve Değerlendirilmesi

Teorik bilgi ve becerilerinin ölçülmesi ve değerlendirilmesi ilgili yüksek öğrenim kuruluşu tarafından geliştirilen kurallara tabidir.  

KAYNAKÇA

  1. 2000'li Yıllara Doğru Sosyal Devletin Gerçekleştirilmesinde "Sosyal Hizmetlerin Yeri ve Önemi"  Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Gene Merkezi Sayı No. 1 Ankara:1997.

  2. 2253 Sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun. 1979.

  3. Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması  Merkezleri Yönetmeliği.

  4. Approved by the 1966 NASW Delegate Assembly and revised by the 1999 NASW Delegate Assmbly

  5. B.M. Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesine Dair Sözleşme.New York: 1979.

  6. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Merkezi İnsan Hakları ve Sosyal Hizmet. Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Genel Merkezi Yayın No. 4, Ankara: 2000.

  7. Brody, Ralph. Macro Practice: Generalist Approach. 5. Baskı. Wheaton: Gregory Puplishing Company, 2000.

  8. Ceza İnfaz Kurumları İle Tevkif Evlerinin Yönetimine Ve Cezaların İnfazına Dair Tüzük.

  9. Çeşitli İş Ortamlarında Çalışan Sosyal Hizmetler Mütehassıslarının İş Tanımları. Türkiye Sosyal Hizmetler Mütehassısları Sendikası, Yayın No. 1 Eylül 1971.

  10. Dearling, Alan. Social Welfare Word Book. 169-172Uk Ltd. Longman, 1993.

  11. Derezotes, Davişd S. Advenced Generalist Social Work Practice. London: Sage Puplications, inc. 2000.

  12. Eastern Kentucky University Social Work Program:.Field Placement Manual 1998.

  13. Emniyet Genel Müdürlüğü Çocuk Şube Müdürlüğü/Büro Amirliği Kuruluş Görev ve Çalışma Yönetmeliği.

  14. Genel Kadınlar Ve Genel Evlerin Tabi Olacakları Hükümler Ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü

  15. Güran Koşar, Nesrin. Sosyal Hizmetlerde Aile ve Çocuk Refahı Alanı. Ankara: 1989.

  16. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksekokulu Blok Uygulama II Kılavuzu, Ankara.

  17. http://homepage.dtn.ntl.com/terence.p/barefoot

  18. http://stats.bls.gov/oco/ocos 060.htm

  19. http://www.3.nf.sympatico.ca/nlasw/ Newfoundland&Labrador Association of Social Workers

  20. http://www.colastate.edu/Depts/SocWork/lists.html

  21. http://www.isassw.org.il

  22. http://www.naswdc.org/NASW Code of Ethics Overview

  23. http://www.socialservice.com/

  24. http://www.socialworker.com

  25. http://www.socialworkersearch.com/

  26. Karataş, Kasım.(Editör) 2000’li Yıllara Doğru Sosyal Devletin Gerçekleştirilmesinde Sosyal Hizmetlerin Yeri ve Önemi: Bidiriler. Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Genel Merkezi Yayın No. 2, Ankara:1997.

  27. Kongar, Emre. İnsanı Yönlendirme ve Sosyal Hizmetler: Sosyal Çalışmaya Giriş.  Ankara, 1978.

  28. Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü Yurt-Kur İşletme Yönetmeliği,

  29. Krogsrud Miley, Karla, Michael O’Melia ve Brenda DuBois. Generalist Social Work Pratice: An Empowering Approach. Boston: Aliyn and Bacon,

  30. Kut, Sema. Sosyal Hizmet Mesleği: Nitelikleri, Temel Unsurları, Müdahale Yöntemleri. Ankara: 1988.

  31. Milli Eğitim Bakanlığı Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Yönetmeliği.

  32. Payne, Malcolm. Modern Social Work Theory. İkinci Baskı. Macmillan, London: 1997.

  33. Payne, Malcolme , Modern Social Work Theory

  34. Reisch, Michael ve Eileen Gambrill. Social Work İn The 21st. Century. Pine Forge Press, London: 1997.

  35. S.H.Ç.E.K. Genel Müdürlüğü, Koruyucu Aile Yönetmeliği.

  36. S.H.Ç.E.K. Özürlülerin Tespiti, İncelenmesi, Bakım ve Rehabilitasyonuna Dair Yönetmelik.

  37. S.H.Ç.E.K. Yayın Yönetmeliği.

  38. S.H.Ç.E.K. Zihinsel Özürlüler Özel Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliği.

  39. S.H.Ç.E.K.Ayni Nakdi Yardım Yönetmeliği.

  40. S.H.Ç.E.K.Çocuk Yuvaları Yönetmeliği.

  41. S.H.Ç.E.K.Genel Müdürlüğü İşitme ve Konuşma Özürlüler Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliği.

  42. S.H.Ç.E.K.Huzurevleri ile Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliği.

  43. S.H.Ç.E.K.Kamu Kurum ve Kuruluşları Bünyesinde Açılacak Huzurevlerinin Kuruluş ve İşleyiş Esasları Hakkında Yönetmelik.

  44. S.H.Ç.E.K.Kamu Kurum ve Kuruluşlarınca Açılacak Çocuk Bakımevleri Hakkında Yönetmelik.

  45. S.H.Ç.E.K.Korunmaya Muhtaç Çocukların İş ve Meslek Sahibi Olabilmeleri için İşyerlerinde Çalıştırılma Esaslarına İlişkin Yönetmelik.

  46. S.H.Ç.E.K.Korunmaya Muhtaç Çocukların Tespiti, İncelenmesi , Korunma Kararlarının Alınması ve Kaldırılmasına İlişkin Yönetmelik.

  47. S.H.Ç.E.K.Özel ve Resmi Kreş ve Gündüz Bakım evleri Yönetmeliği.

  48. S.H.Ç.E.K.Sosyal Hizmet Kuruluşlarının Çok Amaçlı Olarak Çalışması ve Çok Amaçlı Sosyal Hizmet Kuruluşlarının Kurulması Hakkında Yönetmelik.

  49. S.H.Ç.E.K.Spastik Çocuklar Özel Rehabilitasyon Merkezleri Kuruluş ve İşleyiş Esasları Hakkında Yönetmelik.

  50. S.H.Ç.E.K.Toplum Merkezleri Yönetmeliği.

  51. S.H.Ç.E.K.Yaşlı Dayanışma Merkezleri Hakkında Yönerge.

  52. S.H.Ç.E.K.Yetiştirme Yurtlarının Kuruluş ve İşleyişine İlişkin Yönetmelik.

  53. Sağlık Bakanlığı Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği.

  54. Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği. “Sosyal Hizmet Mesleğinin Etik İlkeleri ve Sorumlulukları” Önerisi. Ankara: 2001.

  55. Sosyal Hizmet Uzmanları Odası Kurulması ve Sosyal Hizmet Mesleğine Dair Yasa Tasarısı Taslağı.

  56. Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu, 2828 sayılı; 1983.

  57. Thomas, Martin. John Pearson. Dictionary of Social Work. Collins Educational. London: 1999.

  58. TOMANBAY, İlhan. Sosyal Çalışma Sözlüğü. Selvi Yayınları, Ankara: 1999.

  59. TOMANBAY, İlhan. Sosyal Çalışmayı Yapılandırmak. Sabev Yayınları, Ankara: 1999.

  60. Türkiye Büyük Millet Meclisi Çocuk Bakım evi Yönetmeliği.

  61. Türkiye de  Sosyal Değişme ve Sosyal Hizmetler 3. Milli Sosyal Hizmetler Konferansı.,  Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı, Sosyal Hizmetler Genel Müdürlüğü Yayını. Ankara:1968.

  62. Yener, Samia. Amerika Birleşik Devletlerinde Federal ve Eyalet Düzeyinde  Sosyal Hizmet Programları. DPT Yayını,  Ankara: 1996.

 

GÖRÜŞE GÖNDERİLECEK KURUM VE KURULUŞLAR

 

  1. H.Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksek Okulu Çiftasfalt Keçiören ANKARA

  2. Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü Araştırma, Planlama ve Koordinasyon Dairesi Başkanlığı Anafartalar Caddesi No:70 Ulus ANKARA

  3. Adalet Bakanlığı Bakanlığı Ceza Tevkifevleri Genel Müdürlüğü Bakanlıklar/ANKARA

  4. İstanbul 1.Çocuk Mahkemesi Başkanlığı Gülhane Parkı Karşısı Eminönü/İSTANBUL

  5. Ankara 1.Çocuk Mahkemesi Başkanlığı Sıhhiye/Ankara

  6. Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü Sıhhiye/ANKARA

  7. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Kurumu Genel Müdürlüğü

  8. Türkiye Kızılay Derneği Genel Merkezi Ataç 1  Sokak No : 32   06420   Yenisehir - ANKARA        

  9. Çocuk İstismarı ve İhmalini Önleme Derneği Hatay Sok. 8/5 Kızılay/ANKARA

  10. Ankara Barosu Çocuk Komisyonu Adliye Sarayı Sıhhiye/Ankara

  11. Türk Tabipler Birliği Gazi Osman Paşa Bulvarı Maltepe/ANKARA 

                                                       
       
 
 
                 

  

Bu Sayfayı Yazdır
 

 

Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Genel Merkezi  © Tüm hakları Sosyal Hizmet Uzmanları Derneğine aittir.